Deactivate socializing

Ang sakit na talaga. Hindi ko na alam gagawin ko. Ang hirap. Ang sakit. Paulit-ulit na lang. Bakit ganito? Sobrang hindi ko na kaya. Feeling ko I don't exist. Nakakainis. Ang hirap. Ayoko na talaga. Akala ko nung una kakayanin ko pa eh. Hindi pala. Mahirap. Sobra.

Kanina, may text akong natanggap. Siguro as always, may sumama. Lagi naman, may sasama. Inisip ko na lang na wala pero parang meron tapos maabutan ko na may "thanks" sa facebook wall niya. Yung feeling na dalawa pa yun. Nainis din ako sa twitter. Puta naman. Haggang ngayon ba naman angel na lang palagi? Nakakainis. Lagi na laaang. Nasasaktan ako. Nahihirapan na ako. Akala ko kanina, kakayanin ko. Bigla na lang naiba lahat ng desisyon ko. Akala ko kaya ko pa lumaban, akala ko kaya kong maging matatag. Ayun pala hanggang akala na lang yun. Sobra na. Ang tagal nang binabagabag yung isipan ko, hindi ko naman talaga alam gagawin ko. I just appear strong so that I won't fall that easily, I was wrong. I'm too weak. I'm never ready for this, I never was.

Siguro ang solusyon lang talaga dito ay lumayo. Kahit na pakawalan ko yung mga bumubuhay sa akin gagawin ko para lang mabawasan na lahat ng sakit, lahat ng hirap. Hindi ko alam kung paano ko ito mai-eexplain or paano ito maibabahagi sa iba. Nakakahiya pero hindi ko na talaga kaya. Sumusuko na ako. Talo na ako. I quit. Ayoko na, ayoko nang maulit pa ito. I'm gonna say goodbye na sa november 4. Hindi ko na kaya.

Ang gusto ko lang naman talaga ay yung pinapangarap lahat ng mga babae. Yun ay seryosohin sila ng isang gago, na iibahin nila ang isang gagong lalaki. Hindi pala ganun kadali yun. Akala ko kaya ko, hindi pala, puro na lag kasi ako puro ganito ganyan. Hindi ko na naisip kung masasaktan ba ako o hindi. Ngayon alam ko na, ayoko ng umibig pa ulit ng isang gago. Hindi na ito mauulit. Ayoko na balikan lahat-lahat, ngayon lang kasi ako natuto. I'm gonna risk everything, even if it would hurt. I know this would pass, just let time heal. I trust God, I trust him so much. I trust God my life.

Kaya ko 'to. Sa una lang ito. Ganito pala yung feeling na lahat lahat na nararamdaman mo. Na kahit na sobrang saya mo, ang bigat sa feeling. Kasi may gumugulo sa iyo. Yung bang hindi ka makagalaw, hindi ka maka move forward. Ito yung sinasabi nilang hindi kaya intindihin ng isang batang katulad ko. Ito pala yun.

Ayoko na. Please, tama na.